Leren koken uit een kookboek?

Woensdag vroeg Titia Ketelaar zich op het koken-onderdeel van NRC-Next zich af of je kon leren koken uit een kookboek naar aanleiding van een stuk wat gepubliceerd was in de New Yorker. Mijn antwoord op de vraag ‘kan je leren koken uit een kookboek’ zou zijn ja en ook nee. Ja omdat je met een kookboek smaken die je anders nooit zou combineren wel bij elkaar doet. Nee omdat net die kleine extraatjes niet tussen de regels door vermeld staan, gerechten die in een boek picobello lijken kunnen soms een mislukking zijn door net het missen van die ene belangrijke tip.

Zelf heb ik niet leren koken van mijn moeder, zij is helaas jong overleden. Daardoor ben ik begonnen met het koken uit pakjes. De Knorr Wereldgerechten, Conimex maaltijden en zakjes met sauzen uit de Duitse supermarkt vonden dan ook gretig aftrek. Is dat misschien slecht geweest, misschien qua zoutgehalte en de e-nummers in de pakjes wel maar aan de andere kant stond de bereidingswijze altijd duidelijk op de verpakking, mislukken kon bijna niet, water toevoegen, wat vlees en wat groenten en voila er stond zowaar een maaltijd op tafel. Omdat ik op een gegeven moment het hele assortiment Wereldgerechten al wel kende, ging ik eerst experimenteren met die gerechten, gehakt veranderen in kip, of er naast alleen champignons ook paprika’s toevoegen. Ook dat gaat vervelen.

De ommezwaai kwam pas toen ik per toeval Jamie Oliver zag koken op televisie. Dat zag er pas simpel uit en geeneens pakjes nodig, wauw. Dat kan ik ook wel. Al gauw had ik een verzameling van verschillende kruiden en lag er een Jamie Oliver kookboek op het aanrecht, ook internet werd afgespeurd naar recepten. Maar, oen die ik ben, ik las vaak alleen de ingrediënten en als het me lekker leek werd het op het boodschappenlijstje gezet. Vaak keek ik pas naar het recept als ik echt stond te koken, nou dan bleek dat het bijvoorbeeld nog een tijd in de oven moest. Als er geen tijd was werd het dus geen ovengerecht, maar combineerde ik alle ingrediënten tot een snelle wokmaaltijd of ik was weer eens een essentieel ingrediënt vergeten. Om dat dan te gaan halen als je over een half uur aan tafel wilt zitten heeft gewoon geen zin, nou dan iets anders erbij en voila er stond weer een totaal ander gerecht op tafel, wat wellicht minstens zo lekker was en soms ook totaal was mislukt en niet echt te eten was. Ach ook van missers moet je leren.

Och en die kookboeken zijn eigenlijk ook best wel misleidend, de foto’s zijn echt soms echt te mooi om waar te zijn. Borden zoals ze in het restaurant geserveerd horen te worden. Borden zoals ze er uit zien als ze net de restaurantkeuken hebben verlaten. Hoe goed je ook het recept ook volgt, alles goed hebt afgewogen, alles precies op tijd er bij doet en exact de temperaturen in de gaten houdt op de een of andere manier mis je vaak net dat ene kneepje van de chef of kookboekschrijver zodat het er toch anders uit ziet.

Eigenlijk zijn kookboeken, maar ook recepten op internet, de recepten van de kookprogramma’s allemaal handig. Maar om echt te kunnen koken zoals ‘op restaurant’, dan moet je toch echt wel een goede koksopleiding volgen. Wil je een goede amateurkok worden zijn een aantal goede workshops wel verstandig om net die kneepjes van het vak te leren.

Zucht … heb dus nog een hele lange weg te gaan. Ach eerst kijken wat mijn ambities zijn, nu is het vooral zorgen dat er bijna elke dag iets lekkers en gezonds op tafel staat en dat de rest er lekker van eet.

ps. af en toe eens weer een pakje gebruiken omdat het zo lekker snel is, zet je al snel met beide benen op de aarde. Jeetje wat kan dat zout zijn.

(2 keer bezocht, waarvan vandaag 1 keer)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *