Ik moet het bekennen, sinds ik Brutsellog ben begonnen heb ik een verslaving, naast het elke avond publiceren van een recept ben ik helemaal gek van kookboeken geworden. Als ik Brutsellog destijds niet was begonnen had ik waarschijnlijk die verslaving in mindere mate gehad of wellicht wel helemaal niet en had ik alleen maar een paar basiskookboeken.

Inmiddels heb ik bijna 3 Billy’s vol kookboeken staan, van bijna elke wereldkeuken is er wel een kookboek te vinden, ook de naslagwerken zoals de Larousse Gastronomique, De Dikke van Dam en Ons Voedsel ontbreken niet en ook dieetboeken, romans over eten en koken en kinderkookboeken staan er tussen. Het meest belangrijke van een kookboek vind ik wel dat de recepten haalbaar moeten zijn voor iedereen die een beetje kan koken en dat je niet stad en land af moet gaan om de ingrediënten bij elkaar te zoeken, het liefst moeten ze eigenlijk allemaal bij de supermarkt te krijgen zijn want dan ben je tenminste af van het heen en weer fietsen en het sjouwen met tig tasjes.

Om aan al die kookboeken te verzamelen zijn de bezoekjes aan de boekhandel natuurlijk onvermijdbaar. Gelukkig hebben we in mijn woonplaats 2 goede boekhandels, waarvan 1 een redelijk groot kookboekassortiment heeft met echt de nieuwste boeken als eerst op de plank en ook in mijn geboorteplaats, waar ik redelijk vaak kom, is er een boekhandel die vaak leuke kookboeken heeft. Verder zijn de boekwinkels van De Slegte een grote bron van de aankopen, soms kan je daar echt leuke kookboeken vinden. Als we dan een winkelstad bezoeken, wordt eerst uitgezocht of De Slegte er een filiaal heeft en waar precies de andere boekhandels te vinden zijn. In de leuke kookwinkeltjes wordt de stelling met de kookboeken uiteraard uitgeplozen op interessante kookboeken.

Ook in het buitenland moet ik gewoon even kijken in de kookboekhoek al koop ik nooit iets in een andere taal, het boek zal hopelijk ooit eens vertaald worden, met juiste maten en benamingen van de ingrediënten. Vlaamse kookboeken zijn ook niet veilig voor mij, regelmatig zie ik wel een leuk Vlaams kookboek in België die gewoon nooit in Nederland verkrijgbaar zal zijn zo’n kookboek wordt dan snel aangeschaft als we in België een Standaard boekhandel tegen kom.

Gelukkig ben ik niet de enige die verslaafd is aan kookboeken, op internet zie je steeds meer blogs die zich zelfs helemaal richten op kookboeken, en lees je verhalen van gelijkgestemden. Een kookboek lezen kan gewoon net zo ontspannend zijn als een gewoon boek lezen (al krijg je soms wel trek tijdens het lezen!), het kan soms alleen een best dure verslaving zijn, maar ach ik rook niet.

Binnenkort zal ik eens een rijtje maken van mijn favoriete kookboek of meest dierbare kookboek, meest handige kookboek, meest leerzame kookboek en meest bijzondere kookboek (en wellicht verzin ik wel meer, maar in ieder geval heb ik een reden om eens weer op mijn gemak door mijn kookboeken te snuffelen).

Naast Brutsellog zelf zijn er de laatste tijd nogal wat Brutsellog ‘broertjes en zusjes’ ontstaan. Zo is er BrutselWereld, waar alle kook -magazines, -boeken, -programma’s en ga zo maar door opstaan, Brutsellog.com, het Engelstalige zusje van Brutsellog en Brutsel Lifestyle, waar allerlei leuke dingen opstaan waar je gewoon vrolijk van wordt.

BrutselWereld is begonnen om het aantal kookboeken wat ik destijds verzameld had eens inzichtelijk te maken. Soms weet je eigenlijk geeneens wat je allemaal in de kast hebt staan. Dit werd eerst allemaal op Brutsellog zelf geplaatst, maar dan geantidateerd (oftewel op een eerdere datum geplaatst dan het daadwerkelijk gemaakt werd, anders stond het daar maar tussen de recepten. Daarom heb ik op 1 januari 2005 opeens heel veel kookboeken gekregen. Om toch een duidelijke scheiding te krijgen tussen de recepten van Brutsellog en de rest hebben we BrutselWereld in het leven geroepen en hierop kon ik gewoon alles kwijt op kookgebied wat ik wilde, en dat was eigenlijk best veel. Eerst veel kookboeken, daarbij kwamen de kookmagazines, want dat was ook wel handig om die op een rij te hebben, zodat ik een beetje weet waar ik nu een bepaald recept in had gezien. Ondertussen kwamen er steeds meer kookprogramma’s op tv, die het kijken wel waard waren, kwamen er kookdvds en zelfs kookgames op tv. Natuurlijk zijn er ook genoeg evenementen waar ik eigenlijk wel allemaal naar toe wilde en die verdienden ook een plaatsje. Inmiddels is de culinaire agenda, een regelmatige geüpdate pagina met de lekkerste evenementen op gebied van eten een veel bekeken pagina en vind ik zelf de cover pagina van Brutselwereld erg grappig, wat een verschillende covers kunnen alle kookmagazines wel niet hebben.

Brutsellog.com, het Engelstalige zusje van Brutsellog is eigenlijk gestart omdat ik het maar wat raar vond dat er veel bezoekers uit niet Nederlandstalige landen op Brutsellog keken en er ook lustig door klikten op verschillende recepten. Google Translate bestond nog niet dus een goede vertaling voor de bezoeker was er niet. Nu kon ik natuurlijk de Engelse vertaling onder het recept plaatsen maar dat werd zo’n lap tekst en zelf vind ik het niet prettig als ik door lappen tekst moet scrollen om eindelijk bij mijn taal te komen. Kortom Brutsellog.com was daar, gewoon Engelstalige recepten en later met handige ‘vlaggetjes’ zodat je het recept, via Google Translate, ook in ander gewenste talen kon vertalen. Misschien staat er soms nog krom Engels, ach zo zij het kan ook niet alles (gelukkig maar).

En dan Brutsel Lifestyle, de laatste telg in de ‘Brutsel familie’, op BrutselBlog na dan. Lifestyle is gestart omdat ik ook eens over iets anders dan alleen maar koken wilde bloggen, er zijn namelijk zoveel leuke dingen anders dan koken. Soms kom je zomaar iets tegen op tv waar je vrolijk van wordt, of lees je een goed boek, kom je iets lekkers tegen of heb je weer een leuk magazine gevonden in de stationskiosk. Kortom de leuke, interessante en persoonlijke dingen des levens volgens Brutsellog.

Natuurlijk zijn er ook een aantal dingen gestopt vanwege niet leuk, te veel werk enzovoorts. Zo was er een Engelstalige versie van BrutselWereld, World, maar dat kostte best veel tijd naast de andere onderdelen, dus daar kwam de klad al snel in en dan moet je gewoon stoppen. Een ander project was BrutselTV, daar hoefde ik zelf weinig voor te doen want dat was in handen van Michel. Op dit deel werden er links geplaatst naar de omroepsites waar de uitzendingen staan. Het is namelijk een crime om bepaalde afleveringen bij de omroepen te vinden. Helaas werden veel programma’s naar een bepaalde periode bij omroepen verwijderd en waren de links ‘kapot’. Kortom om dit helemaal goed bij te blijven houden lukt niet, je weet namelijk nooit wanneer een omroep iets verwijderd, of juist wanneer ze iets plaatsen want ook dat is niet altijd even consequent. BrutselBlog heeft ook een tijdje bestaan maar is inmiddels geïntegreerd bij Brutsel Lifestyle. Lekker overzichtelijk en zo werd Brutsel Lifestyle gelijk ook persoonlijker.

Eind augustus bestaat Brutsellog al weer 5 jaar, net als veel andere foodbloggers met mij. 2005 was kennelijk een goed jaar om een ‘foodblog’ te starten. Brutsellog is destijds gestart om het bloggen te ontdekken. Hoe vul je je eigen website, hoe komen er mensen naar je site, eigen de vraag wat kan je allemaal met bloggen. Het starten van een blog is makkelijk, je maakt een account aan op één van de gratis blogsites zoals blogpost of web-log en je hebt een eigen blog.

Maar dan begint het pas, waar moet je het over hebben. Je kan natuurlijk gewoon je dagelijkse belevenissen vertellen, maar spannend is het niet om te vertellen ik werd wakker, stapte in de trein, werkte, stapte weer in de trein, at en ging slapen. Om zo een dagelijks blog te vullen nee, daar komt snel de klad in. Toevallig was er in die periode net een aflevering van Villa Felderhof op tv waarin Ronald Giphart vertelde dat hij altijd een foto maakte van het eten van die dag. Toen viel bij mij het kwartje, eten doe je altijd, een goede camera had ik dus het werd destijds ‘Etenblog’, de naam Brutsellog is pas later bedacht.

In het begin plaatste ik echt alleen foto’s geen recept of iets, tot er toch onbekende vroegen van waarom eigenlijk alleen een foto, een recept zou leuk zijn. Nou dat was het begin van het recept bij de foto. In het begin erg makkelijk want er werd geregeld gekookt met pakjes en zakjes, want dat is toch zo lekker makkelijk en zo snel, zeker als je een drukke werkdag achter de rug had.

Wederom viel er een kwartje nadat ik een aflevering van ‘The Naked Chef’ van Jamie Oliver had gezien. Met de juiste kruiden en ingrediënten kon je ook gewoon snel iets op tafel zetten. Precies wat ik zocht, snel, niet te moeilijk en nog lekker op. Mijn eerste kookboek ‘Jamie’s Dinners‘ lag dan ook snel op tafel en spoedig had ik er meer. Ook de kookmagazines werden door mij verslonden (nog steeds). De gerechten veranderen meer en meer en af en toe maak je dan nog eens een uitstapje naar een pakje en zakje maar dan weet je eigenlijk al van te voren dat het niet zo lekker is.

Eten moet nu eenmaal elke dag, dus koken komt er automatisch bij en als ik zeg ik ben een verschrikkelijk goede hobbykok, nou echt niet! Ik brutsel lekker mijn snelle gerechten elke avond en geniet van zo’n snel gerecht en leer dagelijks nog steeds bij. Super ingewikkelde recepten zal je dan ook niet vinden op Brutsellog, voor ingewikkelde, culinaire recepten zijn er genoeg andere foodbloggers te vinden en sowieso staan de kookboeken en de kookmagazines er vol mee.

Met alle nieuwe media is Brutsellog overal zo’n beetje te vinden, Hyves, Twitter, Facebook en ga zo maar door. Dit met dank aan mijn vriend die graag wil ontdekken hoe social media en dergelijke werkt en soms is hij best wel een pionier in dit soort dingen. Voor beide is Brutsellog nog steeds één grote ontdekkingstocht voor mijn vriend op technisch gebied en voor mijzelf op gebied van koken en van fotograferen.

Brutsellog zelf is een blog waar gewoon elke dag wordt bijgehouden wat er door ons gegeten wordt, hetzij zelf gemaakt, eens lekker van de afhaal, bij een restaurant en verzin zo maar verder. Want als je ooit begint aan een blog met het motto elke dag een foto hoor je dat ook wel op die manier bij te houden.